Ten huize van een keurmeester
In onze liefhebberij hebben keurmeesters steeds een belangrijke rol gespeeld.
Ze belonen onze dieren niet alleen met punten, waardoor onze kansen tot winnen al of niet de grond in worden geboord, maar ze zijn meestal ook sterk persoonlijk betrokken bij het verengingsleven.
We vinden ze dan ook vaak terug als lid van één of meerdere besturen, of in comités van kleinveeverengingen waar hun inbreng zeer positief is.
Bestuursleden : ( van rechts naar links) Jean Heyvaert en Wilfried de Witte
In onze provincie is er maar één Vlaams-Brabantse keurmeester. We kennen hem voor zijn inzet als secretaris van de "Belgische dwergenclub" en ook als afgevaardigde van het Belgische Raskonijn voor Limburg, samen met zijn collega Rudi Pauwels en andere bestuursleden.
Deze club is over zijn dieptepunt heen en heeft weer een groot aantal ingeschreven dieren.
Onze liefhebbers van raskonijnen zullen reeds door hebben dat we over Wilfried de Witte spreken ; dwergenfokker uit Walshoutem-Landen.
De doorsneeliefhebber, exposant of niet, kijkt meestal op tegen de keurmeester en niet altijd zonder reden. We vonden het daarom nuttig om een dergelijke specialist in de schijnwerper te plaatsen. We meenden dat het onze lezers wel zou interesseren om te vernemen hoe en waarom iemand keurmeester wordt en meer nog, wat een dergelijke "voorman" denkt over de problemen van onze liefhebberij.
We geven nog even mee dat Wilfried geboren werd te Zaamslag op 23 augustus 1949 en dat hij, tot aan zijn pensioen in 2009, werkte bij de V.D.A.B. in Brussel.
Toen we indertijd de Pool en de Kleurdwerg als ontwerp namen voor onze rubriek Sportfokker en ook daarvoor beroep deden op Wilfried, hebben we reeds min of meer beschreven hoe hij in de kleinveefokkerrij terecht kwam. Voor de talrijke nieuwkomers, die we bij iedere editie kunnen verwelkomen, herhalen we nog kort dat Wilfried reeds in zijn jeugdjaren kennis maakte met het raskonijn en dit dank zij zijn grootvader.
Zijn eerste dieren waren rasloos, daarna begon hij met witte Rexen, Witte van Dendermonde, California, Chincilla, Tan en Parelgrijs van Halle. Roodoog Polen en kleurdwergen waren altijd in de stal aanwezig.
Als fokker staat hij dan ook zijn mannetje bij de dwergen.
Dank zij de grote steun van zijn echtgenote is het mogelijk om dit aantal dieren te blijven fokken. Hij bezit een 60-tal kooien.
In 1986 deed hij zijn eerste examen als keurmeester, de schriftelijke vragen te Leuven en het praktische gedeelte te Gent in het Neerhof. Zijn eerste juryleden waren Janssens en Wijns. Elk jaar deed hij verder tot hij uiteindelijk in 2000 all-round keurmeester bij de konijnen werd.
Om keurmeester te worden moet men , in tegenstelling tot wat sommige liefhebbers denken, geen "superman zijn". Wel moet men de nodige moed opbrengen om zich door zelfstudie en stage te vervolmaken, zodat men het niet te onderschatten examen af kan
leggen.
Wilfried is één van die keurmeesters waarvoor de Belgische standaard de "Bijbel" is en waarvan absoluut niet mag afgeweken worden.
Naar ons gevoelen is hij hierin zeer strikt en is hij nooit geneigd zijn eigen interpretatie te geven aan de inhoud ervan.
Fokkers zijn vaak door eigen studie en fok ook werkelijke specialisten geworden van de rassen en variëteiten die ze fokken. Ze houden altijd een oogje in 't zeil en kijken scherp toe of de beslissingen die door de keurmeester genomen worden, wel de juiste zijn. Dit kan wel al eens voor conflicten zorgen. De Keurmeester moet recht in zijn schoenen staan, want keurmeesters, die hun taak niet onder de knie hebben, zijn gedoemd om op termijn uit de circulatie te verdwijnen.
Wilfried is voor ons het voorbeeld van een all-round keurmeester, die tijdens jongdierendagen bijvoorbeeld werkelijk met kennis van zaken het dier op de keurmeeste tafel becommentarieerd.
Ook tijdens dit gesprek konden we opnieuw vaststellen hoe stevig die man in zijn schoenen staat als hij spreekt over konijnen of over ons verenigingsleven in het algemeen. We vinden Wilfried een vastberaden man, een beetje autoritair misschien in het doorzetten van zijn wil, maar zekere wel een liefhebber met hart en ziel.
Hem te horen praten over konijnen en onze liefhebberij is steeds weer een genoegen.
Jean Heyvaert
Freddy Poels